รู้ภาษากัมพูชาเบื้องต้น



ทักทายทั่วไป
สวัสดี = ซัว ซะ เดย์
สบายดีไหม = ซอก ซะ บาย เต
สบายดี = ซอก ซะ บาย
ขอบคุณ = ออ กุน
ไม่เป็นไร = ออส ซะ เอย เต
ขอโทษ = โซม โตส
คุณชื่ออะไร = เนียะ ชะ มัว เอย
ลาก่อน = เลีย ซัน เฮย
คุณมาจากประเทศไหน = โมก ปี ปรอ เต็ง นา
ยินดีต้อนรับ = เป็น จัด นึง โตว ตวล
ฉันรักคุณ = ขยม สะ ราน เนียะ
ฉันเป็นคนไทย = ขยม เจีย จน เจียด ไท
ฉันอยู่อรัญ = ขยม โนว อรัญฯ

การต่อรองราคาซื้อของ
เท่าไหร่ = ปรม มาน
กี่บาท = ปรม มาน บาท
ลดได้ไหม = โจะ ทะ ไล บาน เต
แพงเกินไป = ทะ ไล นัส
ถูกมาก = โทก เปก
ขาดทุน = ขาด เดิม
ไม่แพง = มิน ทะ ไล เต

การนับเลข
1 = มวย
2 = ปี
3 = ไป
4 = ปรวน
5 = ปรัม
6 = ปรัม มวย
7 = ปรัม ปี
8 = ปรัม ไป
9 = ปรัม ปรวน
10 = ด็อบ

11 = ด็อบ มวย
12 = ด็อบ ปี
13 = ด็อบ ไป

20 = โม เพย
21 = โม เพย มวย
22 = โม เพย ปี

30 = ซาม ซับ
40 = แซ ซับ
50 = ฮา ซับ
60 = ฮก ซับ
70 = เจ็ด ซับ
80 = แปด ซับ
90 = กาว ซับ
100 = มวย โรย

1,000 = เปือน
10,000 = เมิน
100,000 = แซน
1,000,000 = เลียน


Credit เรียบเรียงคำแปล : Xu XiangLong



สังเกตุดูนะครับว่า การนับเลขของคนกัมพูชานั้น ตั้งแต่เลขหก
คือการเอา ห้ามาบวกกับหนึ่ง ไปเรื่อยๆ
ซึ่งผมว่า จำง่ายดีเหมือนกันนะครับ
ตอนผมมาอยู่ใหม่ๆ เห็นเวลาลูกจ้างชาวกัมพูชาผู้หญิง
พูดกับนายจ้าง จะชอบขานว่า "จ้า" บ่อยๆ
ผมก็สงสัย ทำไมเค้าขานเหมือนคนสนิทกันเลย
ที่ไหนได้ "จ้า" ก็แปลว่า "ค่ะ" นั่นเอง -*-

ภาษากัมพูชา หากฟังดูเผินๆ เราจะรู้สึกว่าไม่รู้เรื่องเลย
แตกต่างกับภาษาบ้านเรามาก ไม่เหมือนภาษาลาว ที่ฟังเข้าใจได้ทันที
แต่แท้จริงแล้ว ฐานภาษา ก็ใกล้เคียงกับภาษาเรามากเลยครับ

การใช้ภาษากัมพูชาให้สละสลวย ต้องกระดกลิ้นบ่อยครับ
คำบางคำ จะคล้ายๆ คำหรือประโยคของเรา เช่น คำว่า
ปวดหัว = ฉื่อกะบาน
ถนน = ทานอน

ถนนดี = ทานอนสะอาน
ถนนขรุขระ = ทานอนโระเรียะ
ดาวพระศุกร์ = เมียงประกายปรึก
ซึ่งก็คล้ายๆ กับ ที่เราเรียกอีกชื่อว่า ดาวประกายพฤกษ์ นั่นเอง